2016 yapımı The Autopsy of Jane Doe, İngiliz sinemasının başarılı korku-gizem örneklerinden biridir. Yönetmen André Øvredal, filmde izleyiciyi bir adli tıp laboratuvarının klostrofobik atmosferine hapsederek, gerilimi adım adım tırmandırmayı başarıyor. Olay örgüsü, babası Tommy (Brian Cox) ile birlikte aile işini sürdüren genç adli tıp uzmanı Austin (Emile Hirsch) üzerinden ilerler. İkili, polis tarafından getirilen ve yalnızca 'Jane Doe' olarak anılan, hiçbir kimlik belgesi bulunmayan genç bir kadın cesedinin otopsisini yapmakla görevlendirilir. İlk bakışta sıradan görünen bu vaka, yapılan her kesik ve bulunan her ipucuyla birlikte giderek daha ürkütücü ve açıklanamaz bir hal alır.

Filmin en güçlü yanı, basit bir mekanda, sınırlı karakter kadrosuyla inşa ettiği yoğun gerilim atmosferidir. Brian Cox ve Emile Hirsch, baba-oğul dinamiklerini inandırıcı bir şekilde yansıtarak, izleyicinin karakterlere bağlanmasını sağlar. Görünürde fiziksel bir tehdit olmamasına rağmen, laboratuvarda yaşanan tuhaf olaylar ve cesette keşfedilen tutarsız bulgular, derin bir psikolojik korku yaratır. Filmin korku öğeleri, kanlı görüntülere değil, bilinmeyenin ve doğaüstünün yarattığı tedirginliğe dayanır.

The Autopsy of Jane Doe, sadece bir korku filmi değil, aynı zamanda titizlikle işlenmiş bir gizem öyküsüdür. Her sahne, izleyiciyi finaldeki şok edici gerçeğe bir adım daha yaklaştıracak şekilde kurgulanmıştır. Yönetmen Øvredal, geleneksel 'jump scare' taktiklerine fazla başvurmadan, izleyicinin zihninde kalıcı bir tedirginlik hissi uyandırmayı başarır. Kısa süresi içinde son derece etkili bir anlatım sunan film, korku ve gerilim türünün sevenleri için mutlaka izlenmesi gereken bir yapım. Sıradışı öyküsü, güçlü oyunculuk performansları ve artan temposuyla, izleyiciyi son ana kadar ekrana kilitleyecek bir deneyim vaat ediyor.